Bugün bayram!

0
563

Bugün nostalji yapasım, biraz çocukluğuma gidesim ve o zamanların bayramlarını anasım var…

nesrin-bayram-3
Babaannem dikiş dikerdi. O zamanların çocukları arasında belki de en şık çocuktum. Bir tarzım vardı 🙂 Ve her bayram öncesi bir telaş alırdı babaannemi. Elinde Burda Dergisi, bana model gösterirdi. “Bu mu?”, “Şu mu?” diye peşimde dolanırdı. Sonunda bir modelde karar kılardım ve hemen kumaş almaya giderdik ama bu kez annemle. İlla modeldeki renk ve deseni bulmaya çalışırdık. Elbette olmazdı. Annem anlatırdı, “Çocuğum bu modeller Almanya’dan geliyor, aynı kumaşı nasıl bulacağız?” diye. Ama inadım inat, arardık da arardık. Sonunda belki yorgunluktan belki de gerçekten beğendiğimden bir kumaş seçer eve dönerdik.

nesrin-bayram-2Dikim aşaması ise tam bir karın ağrısıydı. O kadar huysuz ve titiz bir çocuktum ki; bacak kadar velet, koskocaman insanı parmağımda oynatırdım. Yok etek boyu düz olmadı, yok şurası tam oturmadı, yok burası yamuk kesildi… Gıkı çıkmaz ve dediğim her şeyi yapardı.

Sonunda bayram sabahı gelir çatardı ve ben kalkar kalkmaz yeni elbisemi giyerdim. Hemen babamın yanına gider boynuna sarılıp yanaklarından öperdim. Elini uzatırdı. Öpmezdim. Kızardı. Ama tuhaf gelirdi el öpmek. Öpmezsem, bayram harçlığı vermeyeceğini söylerdi ama bu blöfünü hiçbir zaman yemedim tabir caizse 🙂 Bazen direnci uzun sürse de her zaman o harçlığı verdi 🙂

Öğle yemeği ise tam bir seremoniydi. Çünkü babaannemde toplanırdı bütün aile. Günler öncesinden hazırlığı başlayan zeytinyağlı yaprak sarmalardan, spesiyalitesi olan muhteşem yemeklere ve üzerine de bizzat kendi eseri baklavasına kadar belki de bayramın benim için en keyifli yanıydı o yemek ve o masanın çevresinde olmak.

LEAVE A REPLY

Please enter your comment!
Please enter your name here